nevels

Terwijl heel België moord en brand kraait over de staking (ik werd deze morgen mijn bed uitgefloten door de stakingspiket aan het sigarenfabriekje op het eind van onze straat) (maar dat was niet erg, ik moest toch opstaan), ondervind ik als één van de weinigen, zo blijkt, hier hoegenaamd geen last van. Ik woon en werk immers in Leuven, en meer nog, ik werk thuis in de voormiddag, dus ik ben vanuit mijn bed via de douche achter de PC gekropen zonder piketten en files of de afwezigheid van openbaar vervoer te moeten overwinnen. Aren't I lucky! :)

Terwijl iedereen met zijn neus op de facts of life gedrukt wordt en zich er (terecht) blauw aan ergert, zit ik naast een heerlijke warme gaskachel met een bakje troost op m'n laptop te werken. Geen hoofd vol ergernis. Plaats genoeg om te mijmeren. En dat treft, dat is nu net één van mijn favoriete bezigheden!

Ik ben best wel een fan van mist. De wereld ziet er net iets sprookjesachtiger uit, en alles lijkt wat meer onwezenlijk en wat minder echt. Ideaal voor een escapist als mezelve. Voorbije dinsdag was ik treingewijs op weg naar Sint Niklaas. Ik keek door het raam. De velden waren gehuld in dichte nevels. Ik begon te watertanden en gaf mijn ogen de kost. Algauw bleek dat in een veld vol mist de dierenwereld op zijn kop staat. Ik zag enkele schimmen grazen in een wei die mij nogal mager leken voor your typical belgian blue. Het bleken herten te zijn, met gewei en al! Sinds wanneer staat er wild in de wei? Horen die niet rond te springen in een bos, while dodging bullets en zo?
Enkele minuten later reden we langs een rivier, alwaar ik een enorme vogel op een tak zag zitten. Nadere inspectie wees uit dat het een reiger met een uilencomplex was. In plaats van elegant aan een waterkant te poseren op zijn lange stelten, had hij z'n poten ingetrokken en leek hij meer op een uit de kluiten gewassen keizerspinguïn. Op een takje.
Even verderop maakten enkele pony's gekke bokkesprongen en sierlijke salto's. En tegen het einde van m'n rit zag ik enkele struisvogels dansen in een wei. Ze wapperden enthousiast met hun vleugels. Ik zwaaide vol ongeloof terug.

Een eenduidige conclusie hierover kan ik u niet bieden, beste lezertjes. In tijden van mist zijn de dieren in hun nopjes. Of in tijden van mist slaat mijn fantasie op hol. Vast staat dat tussen Leuven en Sint Niklaas er enkele vreemde veehouders met een twisted notion van vee wonen. Waar is de tijd dat enkel koeien in de wei graasden?